Kısa cevap: Emeklilikte bugünkü yaşam standardınızı korumak için, emeklilikteki yıllık harcamanızın yaklaşık 20–25 katı kadar bir birikime ihtiyacınız var. Yani ayda 20.000 TL'lik bir yaşam kurgusu düşünüyorsanız (yıllık 240.000 TL), hedefiniz kabaca 4,8–6 milyon TL'lik bir portföy oluyor. Bu tutarın ne kadarını maaşınızdan, ne kadarını getiriden karşılayacağınıza karar verdiğinizde, aylık ayırmanız gereken pay kendiliğinden ortaya çıkıyor.
Otuzlu yaşlarımın başında bir tabloya "emekli olunca ayda 10 bin lira yeter" yazıp geçmiştim. İki hatam vardı: birincisi, o tutarı bugünün parasıyla düşünüp enflasyonu tabloya hiç koymamıştım. İkincisi, emeklilik süresini fazla kısa varsaymıştım. Oysa emeklilik hesaplama yaşlılık dönemini bir bütün olarak ele almayı gerektiriyor; 60'ında emekli olan biri için bu, 25–30 yıllık bir finansman problemi demek. Tabloyu yeniden kurduğumda hedef rakamın iki katından fazlaya çıktığını görmek beni epey sarstı ama tasarruf disiplinimi de kalıcı olarak değiştirdi.
Aynı hedefe (3,6 milyon TL) reel bazda yıllık %4 getiri varsayımıyla ulaşmak isteyen üç kişiyi karşılaştıralım:
| Başlangıç yaşı | Kalan süre | Aylık ayrılması gereken tutar | Toplam yatırılan anapara |
|---|---|---|---|
| 30 | 35 yıl | ≈ 3.900 TL | ≈ 1,64 milyon TL |
| 40 | 25 yıl | ≈ 7.000 TL | ≈ 2,10 milyon TL |
| 50 | 15 yıl | ≈ 14.700 TL | ≈ 2,65 milyon TL |
Tablodaki asıl mesaj şu: on yıl gecikme, aylık yükü neredeyse ikiye katlıyor. Rakamlar reel (enflasyondan arındırılmış) olduğu için, tasarrufunuzu her yıl en azından enflasyon kadar artırdığınızı varsayıyoruz. Ben bunu maaş zammı geldiği ay otomatik talimatı güncelleyerek çözdüm; zammın yarısını hayat standardına, yarısını birikime ayırmak alışkanlık haline gelince acı vermiyor.
Hedef tutar netleştikten sonra sıra araç seçimine geliyor ve karşılaştırma tam burada anlam kazanıyor:
Bir de görünmez kalem var: kesintiler ve ücretler. Yıllık %1,5 fark, 30 yılda birikimin dörtte birine yakınını götürebilir. Bu yüzden banka hesap ücretlerini ve fon giderlerini karşılaştırmak, birkaç puanlık getiri kovalamaktan daha kesin bir kazanç sağlıyor.
İlki borç. Yıllık maliyeti %40'ı aşan bir kredi kartı bakiyesi varken emeklilik fonuna para yatırmak matematiksel olarak zarar; önce o borcu kapatmak gerekiyor. İkincisi korunmasızlık. Bir hastalık ya da iş kaybı, birikimi erken tüketmenin en yaygın nedeni. Bu yüzden 3–6 aylık gideri kapsayan nakit tamponu ve ailesi kendisine bağımlı olanlar için hayat sigortası ihtiyaç analizini, emeklilik planının ayrılmaz parçası sayıyorum.
Yılda bir kez yeterli. Ayrıca maaşta büyük değişiklik, çocuk, ev alımı ya da şehir değişikliği gibi durumlarda tabloyu baştan kurmakta fay